No Flash
 
 

NAGRADA VELIKI PEČAT 1995.
Milan Stašević, Rasejavanje traga



Milan Stašević, Rasejavanje traga, 1994, bakropis, akvatinta, 70x100 cm

Milan Stašević (1946. Vojvoda Stepa, Banat)
Diplomirao je 1975. na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, klasa prof. Zorana Petrovića, a postdiplomske studije završio je 1977, klasa prof. Mladena Srbinovića. Od 1977. izlagao je samostalno (Beograd, London, Pariz, Sarajevo...) i na brojim kolektivnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Nagrade/izbor: Zlatna paleta ULUS-a, 1979; Zlatna igla ULUS-a, 1983; Treća nagrada na II bijenalu grafike, Beograd, 1992; Nagrada na VII međunarodnom bijenalu grafike, Varna, 1993. Profesor na Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Bavi se slikarstvom i grafikom.

Obrazloženje žirija
Većinom glasova nagrada Veliki pečat za 1995. godinu dodeljena je Milanu Staševiću za rad Rasejavanje traga, sa obrazloženjem: U okviru grafičkog medija Stašević sa posebnim senzibilitetom neguje grafiku u boji ispoljavajući i izrazite crtačke vrednosti. Dosledan u izgrađivanju osobenog likovnog sveta, Staševićeva jasna autorska pojava zauzima vidno mesto na savremenoj jugoslovenskoj likovnoj sceni.

Članovi žirija: Ješa Denegri, istoričar umetnosti, Velizar Krstić, slikar i grafičar i Zoran Todović, slikar i grafičar
22. maj 1995.



Milan Stašević je svoj doživljaj konkretnog ambijenta – banatske ravnice, njene flore, faune i raznih artefakata nataloženih u dubinama njenih civilizacijskih slojeva, preveo u specifičan znakovni sistem. [...] Sačinio je zapis koji nosi obeležje biološkog i duhovnog razvoja sveta. [...] Staševićeva opredeljenost za shematizovanje nije samo svesni izbor likovne leksike; veza znakova sa označenim je magijska, što ukazuje na neke „tajanstvene veze umetnika sa svetom“. [...] Pomoću skupova mrlja, tačaka i crtica, minucioznim radom u tehnici suve igle, akvatinte i bakropisa, uspostavio je dinamične odnose i rasporedom oblika postigao jedan opšti poetsko-vizuelni ritam, pri čemu je bitan problem uzajamnog aktiviranja znakova i prostora. Pošavši od reprodukovanja nekih imaginarnih „krtičnjaka“ u vidu većih ili manjih, različito ali šematsko oblikovanih na beloj površini lista, polako je prelazio na tananije „crtkanje“ sve sićušnijih raznovrsnih znakova koji grade skoro apstraktnu vibrantnu grafičku strukturu. U jednom trenutku, iz obilja tih zgusnutih kaligrafskih „crtkarija“, izdvojio je uvećao izvestan broj „relikvija“ iz raznih slojeva prošlosti, koje nas podsećaju na bogato kolektivno civilizacijsko nasleđe...
Lj. Slijepčević, Mitološke predstave u novoj grafici, Muzej savremene umetnosti (Beograd, oktobar - novembar 1995)

...Afirmisan slikarskim i grafičkim radom, Stašević je očigledno svoje stvaralačke probleme rešavao paralelno, u oba ova medija. Ipak, čini se da je u grafici, upravo zbog njene medijske prirode, postizao čistije jezičke artikulacije i veće umetničke domete. U genezi njegove poetike može se pratiti put od radova sažete realističke vizije posvećenih atmosferi zavičajnog Banata do kondenzovanih likovnih struktura i skupova oblika koji su ga, u jednom novom kodiranom sistemu, preko asocijativnog simbola doveli do likovnog znaka. [...] Stašević se odlučio za odabrane citate dopunjavajući ih likovnim znakom čijem pročišćavanju je posvetio proteklu deceniju. Prolazeći sam iskustvo figuracije i napuštajući je u ime kristalizacije simbola i znaka, Stašević se u izabranim istorijskim predlošcima ponovo vraća figuraciji i kao u svojevrsnom panoptikumu, ukida hijerarhiju kompozicionog težišta u ime simultanosti života paralelnih svetova...
Lj. Ćinkul, Emitovano: Treći program Radio Beograda, Hronika, 30. jun 1995. skraćena verzija Politika (Beograd 12. jul 1995)

Utvrđeni su postupci koji spadaju u metajezičke operacije tipičnih postmodernističkih umetničkih strategija: citat, ponavljanje sa razlikama, prepisivanje i dopisivanje, ponovno ispisivanje teksta (pisanog ili slikovnog) pri čemu nisu isključene čak ni kopije i plagijati. Moderni mit o orginalnosti umetnosti po svaku cenu ovde je radikalno doveden u pitanje, ali je umetniku ipak ostavio u obavezu da nađe opravdanje za sve takve postupke, da takve postupke interpretira na neki mogući svoj način. […] Iz celog tog repertoara likova/znakova ravnopravno unetih u plan ravnine slike iščitava se svest ili makar teza o pojmu vremena koje ne poštuje dijahroniju pređašnjeg i potonjeg, koja govori o decentriranom poretku podataka kao simboličkoj predstavi rascepa nekad ustanovljenih hijerarhija velikih sistema i stilova, umesto kojih se ovde zagovara istovremenost i načelna vrednosna istovetnost krajnje raznolikih i raznorodnih kodova koje istorija kulture i istorija umetnosti savremenom umetniku nude, ne samo kao njegovo lično nego i kao kolektivno pamćenje…
J.Denegri, uvodni tekst u katalogu izložbe u Umetničkom paviljonu „Cvijeta Zuzorić“, 1995. Ponovo objavljeno u katalogu Milan Stašević – „Povratak početku“, Galerija RTS, (Beograd, 15.septembar - 27. oktobar 2012)

 

 

 

 

 

 

 

    

 

 

 

 

 
 
 
 
   
Grafički kolektiv, Kosančićev venac 19, Beograd
tel: 011.3285.923, 065.6646.718; tel/fax: 011.2627.785
radnim danom 12-16, vikendom ne radi